Pokémon.

5 07 2009

Ik heb er hem – echt waar – met man en macht proberen vanaf te houden. Ik vind dat namelijk bijzonder rare figuurtjes, niet schattig, niet educatief, niet grappig, niet eens mooi getekend,… Allez, ik snapte de rage vroeger al niet ,en dus nu ook niet.

Maar het heeft niet mogen zijn: we zijn hier ten huize De Leeuwkes ook ten prooi gevallen aan het Pokémon-geweld. Senne mocht namelijk een beloning kiezen voor zijn eerder op de week gehaalde fietsdiploma, en het was klaar en duidelijk: ‘Pokémon-kaarten.

Daar is dus hoegenaamd niks van te snappen hé. Het is een kaartspel en er zijn verschillende soorten kaarten:

1. kaarten met gewone beesten op
2. kaarten met beesten op die zouden zijn gegroeid uit gewone beesten
3. kaarten met instructeurs op
4. kaarten met trainers op.
5. en nog een pak varianten

Welke kaarten je hebt om je spel mee te spelen, hangt gewoon af van welke toevallig in uw pakske zitten. Er zit dus ook nog een pervers ‘Delhaize-koopt-zoveel-mogelijk-en-krijg-daarvoor-steeds-meer-kaarten-die-ge-al-hebt-waardoor-ge-op-den-duur-zeker-100x-zo-duur-een-volledige-set-hebt-als-dat-ge-die-gewoon-in-een-speelgoedwinkel-voor-5euro-zou-kopen’-principe achter.

Op al die kaarten staan een hoop getallen (behalve bij 3. en 4. en op sommige van 5.). Er zitten geen spelregels bij. Er staat wel engelse tekst op.

En dan moeten wij dat spelen: mijn net afgestudeerde kleuter en ik. Hij kan getallen lezen  maar daar houdt het op. Niet gewoon lezen. Geen Engels.

En dan spelen ze ‘t blijkbaar op de speelplaats – onder andere net afgestudeerde kleuters – zo dat de ene kaart (die 70 levens heeft), aangevallen wordt door een  andere kaart waardoor er 20 vanaf gaat.  En zo verder, tot die ene kaart geen levens meer heeft en dood is. En als wij dat spelen, mijn net afgestudeerde kleuter en ik, dan moet ik dus niks ander doen dan de hele tijd optellen en aftrekken. En af en toe zeggen dat er een pokémon dood is. Geen idee hoe ze dat dan doen als er niemand meespeelt die kan tellen.

Maar saaaaaaaaaaai. Ge hebt er geen gedacht van.

En ondertussen heb ik dus geen flauw benul van hoe ge dat spel dus écht zou moeten spelen. Ik denk dat bridge er niks tegen is.

DSC_0635





Mijlpalen.

1 07 2009

De afgelopen week , die trouwens nog niet eens voorbij is, zal zich in de annalen van Senne’s leven met stip noteren.

Dinsdag zwaaide ie helemaal voor echt af als kleuter.

Ook dinsdag bleef ie ettelijke seconden onder water zwemmen, terwijl er voorheen een groot gekrijs losbarstte wanneer er ook maar een spatje water in zijn gezicht kwam.

Woensdag leerde de – waarschijnlijk iets dwingender dan die van mama – hand van opa hem eindelijk fietsen.

Compleet contraire aan zijn grote jongensdroom, zal ’t nooit een superheld worden, onze oudste, maar zo twee durfdingen die hem oh zoveel angst inboezemden, zomaar op twee dagen onder de knie krijgen: awel daarmee heeft ie zichzelf overtroffen. En geen klein beetje.

New Image

foto (c) opa





Tiereliereliere.

25 06 2009

DSC_0604Weet je wel hoe fijn het was
tiereliereliere
in de derde kleuterklas
tierelierelom

Spelen in de poppenhoek
tiereliereliere
of wat lezen in een boek
tierelierelom

Elke vrijdag naar de zaal
tiereliereliere
poppenkast voor allemaal
tierelierelom

In de bib gaan wij op zoek
tiereliereliere
naar een mooi en grappig boek
tierelierelom

Oma, opa zijn zo blij
tiereliereliere
in het pretpark dansten wij
tierelierelom

Wij maken pompoenensoep
tiereliereliere
met pieren en griezeltroep
tierelierelom

We gaan ook naar Planckendael
tiereliereliere
op de speeltuin allemaal
tierelierelom

Dansen op het zomerfeest
tiereliereliere
‘t is toch zo plezant geweest
tierelierelom

En nu zijn we echt wel klaar
tiereliereliere
voor het eerste leerjaar

kleutertijd is om!

DSC_0585





Stap.

23 06 2009

En toen…

… zat ik op een brainstorm van ‘t werk.

… kreeg ik telefoon van de creche

… vloekte ik es hard

… bleek Matisse koorts te hebben

… ging ik hem dan maar halen

… was hij bijzonder hangerig

… verstreek de 4-uren-tussen-elke-perdolan

… gaf ik hem er nog maar een

… klaarde ie daar geweldig van op

… kwam papa thuis

en toen…

… stapte hij, voor de allereerste keer, drie stapjes van papa Leeuw naar mama Leeuw.

… en was mijn dag alweer goed!





Dertien.

21 06 2009

Eens zo over de 12 maanden gaat de evolutie toch wat trager. Waar in de eerste 12 Matisse elke dag veranderde om van het meest hulpeloze wezentje in een flinke peuter-met-een-eigen-willetje uit te groeien, zien we nu nog wel evoluties uiteraard, maar een pak minder dan ik telkens de vorige maanden te melden had :-)

Wat kan Matisse nu al (en mogelijks kon hij dat ook al op zijn 12 maanden – maar ben ik dat vergeten melden):

- wijzen: de hele wereld wordt aangewezen, steevast begeleid met het vragende woordje ‘ta?’

-’allo doen’. met de shampoofles, de afstandsbediening of een oude GSM – Matisse belt wat af tegenwoordig

- ‘oooooooh’zeggen: verwondert, verrukt of verrast. Er wordt hier nogal wat afge’ooht.

- boos worden, soms zelfs heel erg boos worden: als er iets niet mag, Senne zijn speelgoedje niet wil afgeven waar hij net toevallig ook mee wou spelen,… Dan plooit meneer letterlijk dubbel en knalt met zijn hoofd tegen de grond. Het kind heeft er permanent blauwe plekken en dat heeft ie enkel en alleen aan zichzelf te danken.

- vliegensvlug de trappen op en af: lang leve de traphekjes. Ze zijn nodig, en precies meer dan bij Senne. Hij lijkt iets avontuurlijker aangelegd dan zijn voorzichtige grote broer.

 - knuffelen: mama, papa en broer zijn het leukste speelgoed: daar kan je op klimmen, aan hangen, dicht tegenaan kruipen…

En met dat laatste werkwoord hoeft het dus niet te verwonderen dat ook deze leeftijd weer de leukste van ze allemaal is :-) .





Antwoord.

16 06 2009

Dé vraag van dit moment: ‘En stapt hij al?’

Hét antwoord van dit moment: ‘Neen! Hij stapt nog niet! ‘Aan ‘t handje, dat wel. Achter zijn loopauto, een stoel, een bijzettafelke, dat ook. Maar alleen, neen, nog helemaal niet. Niet nodig ook, als je zo snel kruipt als Matisse. Er is precies niet veel extra nut aan. Het grensnut is bereikt (als ik mij mijn cursus economie uit 1ste kan goed herinner).

Maar vandaag stond ie voor de eerste keer echt wel helemaal los. Een seconde of 15. En we beseften het beiden niet. En toen dat wel gebeurde, toen viel ie uiteraard pardoes op zijn poep.

Maar dat wordt dus weer druk oefenen, de komende dagen…





Kiekeboe.

14 06 2009

Multi-functioneel, die dekselkes van de middaghapjes van Matisse… Zo’n plezante spellekes dat ge daarmee kunt spelen…

DSC_0527

En Kiekeboe!

DSC_0528





Internet.

5 06 2009

- Maar euh dat is dan met zo’n rond dingetje. Euh.. Ik weet niet meer hoe dat noemt…

- Wat voor een rond dingetje bedoel je?

- Zo’n rond dingetje, met een gaatje en dat gaat dan omhoog, en daar zit ook een stokje in, en ik heb dat al een keer gehad bij Arno en dan moet je dat zo gebruiken, en dan als je het gebruikt hebt, moet je dat dan terugleggen want dan heb je dat niet meer nodig en dat is zoals een vormpje maar niet echt en dan kan je daar daar zo dingen mee doen. En…
Maar weet jij hoe dat noemt?

- <heeft geen flauw benul waarover hij het heeft> Goh nee, ik weet nu ook niet meer hoe dat nu weeral noemt. Weet je wat? Als het een van ons tweetjes morgen te binnen schiet, dan kunnen we het aan elkaar zeggen, want dat is nu wel lastig dat we dat niet weten hé.

- Maar zoek dat dan gewoon een keer op op Internet ?!

My eldest heeft ondertussen al geleerd dat er ‘iets’ is, dat op alles een antwoord heeft ;-) Maar deze was toch een beteke te moeilijk denk ik…

 





Mieren.

1 06 2009

We ontdekten vandaag een mierennest in onze tuin. Aangezien ze bruin waren, en we na langdurig overleg niet echt wisten of die dan beten of niet, nam Senne het zekere voor het onzekere en trok ie z’n spidermanhandschoenen aan. Waarna we een tupperware potteke vulden met suiker (en bloemblaadjes – je kon namelijk nooit weten of mieren dat ook niet lekker vonden), en geduldig wachtten tot wanneer een legertje mieren het potteke waren ingelokt. Om dan met een soort sadistisch genoegen, het dekselke toe te doen.

En. Eens. Goed. Te. Schudden.

En toen bleven er allemaal verhakkelde mierenlijven over.

Het was dus een geweldig experiment. Beter dan toen met de wormen. I was a boy under the boys :-)

DSC_0545





Knuffel.

29 05 2009

Lang geleden voor een foto van de De Leeuw-brothers samen.

Kijk ne keer hier sie. Let verder ook op Senne zijn relatief nieuwe broek. Waar de onderste helft vandaag op school op wonderbaarlijke wijze een ander kleur heeft gekregen dan de bovenste helft. En ook waarvan het gat komt, is een groot mysterie. Hij had het echt nog noooooooooooooooooooooooooooit gezien…

DSC_0500