Sinds hartsvriendinnetje Axelle vorig jaar naar Parijs verhuisde, en zowel de Kleine Einsteins als Kika & Bob de Eiffeltoren al eens met een bezoekje vereerden, stond een bezoekje aan de Lichtstad zéér hoog op het verlanglijstje van Senne.
Dus boekten wij een driedubbel ticket op de Thalys, en een fijn hotel-met-Brussels-Airlines-korting, en gingen wij zondagavond Matisse afzetten voor een verwendriedaagse bij Oma en Opa. Om maandag dan in het station van Vilvoorde te starten wat zeer zeker een zalig citytripje was – zij het wat anders dan mochten we het onder ons twee gedaan hebben.
Voorbereid hadden we niet echt: vooraf had ik op Facebook & Twitter wel naar tips gevraagd voor een fijne Parijs-trip met kids. Werden mij o.a. aangeraden en had ik dus ook afgeprint mee:
- Pretpark Parijs van uit de Weekend Knack
- http://www.parijsalacarte.nl/opstapmetkinderen.html
En van een collega o.a. volgend boekje: Parijs Kidskompas
Dat hadden wij beiden snel allemaal even doorgelezen zodat we Senne elke keer de keuze konden geven over wat hij het liefste wou doen.
En zo deden wij achtereenvolgens (met tussendoor heel veel pokkedure drank- en eetpauzes), op het kalme ritme van een bijna-zesjarige in volle verwondering en niet opgejaagd door enige Rough Guide- of Lonely Planet-stress:
op Dag 1 (namiddag):
- de Eiffeltoren: eerst vanbuiten (incl. het plein en de ‘zwarte meneren’ die vanalles verkopen), en dan vanbinnen. Lang wachten was het wel. Tot verdieping 2 zijn we gegaan. Met de lift naar boven en met de trap naar beneden. Dat alle treden genummerd waren en we op die manier konden aftellen hoeveel we er nog moesten doen, maakte het extra leuk. Ik denk dat we daar een uur of drie, vier hebben rondgelopen (en/of gewacht)
- de paardenmolen er vlakbij: Parijs blijkt vergeven te zijn van carroussels, ge let daar niet op als ge geen kinders hebt, ge kunt er niet voorbij als ge d’er wel hebt.
- een uitgebreide zwempartij in het hotel
- op stap naar een restaurant, ondertussen zicht op… de Eiffeltoren!
- een ritje op de… paardenmolen
- een Parijse brasserie in de buurt van het hotel
Dag 2:
- de piramide van het Louvre (ook daar zijn de Kleine Einsteins namelijk al eens beland)
- de Jardin des Tuilleries: daar hadden wij gelezen dat er ook een grote speeltuin was. Helaas was die gesloten voor renovatie. Gelukkig was er wel een … paardenmolen. En ook heel veel duiven: dat blijkt een bijna-zesjarige namelijk geweldig plezant te vinden: doorheen een troepje duiven stuiven, ondertussen oerkreten uitstotend.
- de Place du Vendôme: eigenlijk initieel bedoeld om daar de metro te pakken, maar er staat daar op één gebouw een gouden standbeeld en dat is wel precies zoals een piratenschat natuurlijk
- Centre Pompidou (helaas enkel langs de buitenkant, dat blijkt namelijk dicht op dinsdag). Voor Centre Pompidou is een bijzonder groot plein, met allicht de grootste duivenpopulatie van Parijs op één plaats. Laat ons zeggen dat ze een niet zo’n fijn half uurtje hebben beleefd 
- De ’gekke’ fontein vlak aan Centre Pompidou
- Het pannekoekenrestaurant aan die fontein
- de Funiculaire naar Montmartre
- Montmartre zelf: en een zicht op… de Eiffeltoren!
- de Place du Tertre
- even poseren voor een cartoon (met daarop in de achtergrond… de Eiffeltoren!)
- Trocadero: ondertussen was het donker. Nietsvermoedend stapte hij het plein op. En zag toen: de Eiffeltoren!
- Maar die verwondering was dan toch weer niet sterk genoeg om hem af te brengen van de volgende missie: een suikerspin bemachtigen
- Volgden alle kraampjes van Trocadero tot helemaal beneden aan de Eiffeltoren (een zestal waren het er denk ik), die allemaal vanalles verkochten behalve die ene felbegeerde suikerspin die hij voor het eerst in zijn leven wou proeven.
- Waarop we opnieuw belandden aan de… paardenmolen-met-kraampje van dag 1 en na het verorberen van de suikerspin (‘lekker, maar ‘k ga dat toch niet meer eten want dat plakt zo’), en een ritje op de… paardenmolen, verkondigde hij dat hij nog eens op de… Eiffeltoren wilde. Deze keer dus in vol ornaat verlicht.
- Waarna wij opnieuw gingen aanschuiven (minder volk evenwel dan overdag), en deze keer kaartjes kochten tot de top. Het werd geweldig spectaculair bevonden. Missie dus alweer geslaagd.
- En toen stopten we op de terugweg naar het hotel om nog een pizza te eten en kropen wij ook moe maar voldaan ons bed in.
Dag 3:
opnieuw een kort dagje, ’s namiddags pakten we namelijk alweer de combinatie metro-Thalys-trein-auto om terug in Grimbergen te belanden.
Opnieuw hadden de bootjes geen succes en werd er deze keer gekozen voor de Jardin des Plantes. Een mooi park is dat, met een paar kleine speeltuintjes, waarin een relatief kleine zoo zit, maar met beesten die ge niet direct vindt in Planckendael. En vooral: met een zeer duidelijk plannetje waarop alle beesten zijn getekend en niks is fijner voor onze bijna-zes-jarige om kaarten te lezen en ‘af te werken’. Behalve de kikkers, slangen, schildpadden en krokodillen en een beetje de apen konden er immers weinig dieren écht op zijn belangstelling rekenen, één keer dat hij ze gespot had ifv zijn kaartje was het ‘op naar de volgende’.
In dat park is ook het natuurhistorisch museum gevestigd dat reclame maakt met een groot skelet van een Tyrannosaurus Rex dus het spreekt vanzelf dat dat ook op het verlanglijstje stond. Dat stond dus vol met skeletten van beesten van nu (de walvis! de giraf!) en van vroeger (de triceratops! de tyrannosaurus! de diplodocus!). Een vrij stoffig geheel maar hij was enthousiast en dat vonden wij op deze trip het belangrijkste (en het leukste).
Afsluiten deden we in stijl met een hotdog in het park in het enige streepje zon van de hele trip, waarna we de hele trip terug naar huis aanvatten.
Wij zijn er dus in geslaagd om met een bijna-zes-jarige naar Parisj te trekken zónder in de obligate bootjes te zitten. En we hebben nog honderden dingen niet gezien die hij ongetwijfeld geweldig had gevonden – als Tis groot genoeg is gaan we zeker nog es terug. Hopelijk geven de paardenmolens tegen dan korting.
Wablief?