Happy.

7 02 2010

Zelden zijn mijn dagen zo druk en zo zot geweest als de laatste en de volgende. Ik ren van hot naar her, weet tussendoor mijn hoofd niet meer staan en schrijf ondertussen op tienduizend papiertjes die tienduizend dingen die ik niet mag vergeten. Ze liggen overal:  in de keuken, op mijn pc, naast mijn bed., …

Mijn broer en ik hebben dit weekend mijn ouders het fijnste feestje sinds hun trouw bezorgd (waarover later meer). De zweedse familie is voor het eerst in 40 jaar nog eens in België. Yes 40. Ik had ze al 20 jaar niet meer gezien. Tot mijn eigenste verwondering blijk ik trouwens zelfs nog een paar zinnen die naam waardig uit mijn botten te kunnen slaan ‘in svenska’. De dagen staan nu volledig in het teken van Tore, Tage en Sune – de drie broers van Opa.

En ondertussen moet ik nog pakken echt werk verzetten, gaan we straks skiën en moet daar nog vanalles voor gedaan, heeft Senne nog een nieuw carnavalspak nodig en kilo’s confetti voor vrijdag, zit Papa Leeuw alweer de volle week in Ouagadougou (dat ligt ergens in Afrika, zou niet weten waar :-) ), en is er nog vanalles aan het gebeuren wat niet heel de wereld hoeft te weten.

Ik heb er voor het eerst in mijn leven het Justine Henin-syndroom van gekregen: acute aanval van stresspuisten.

Maar dat kan de pret op dit moment niet bederven :ik ben bijzonder happy. Superhappy eigenlijk. Het zijn bijzonder vermoeiende, maar vooral zeer fijne dagen.

En wat er nog bij helpt: onze roomba is back home. Yiehaa!





Krëfel.

31 01 2010

Geachte heren en dames van Krëfel,

Laat ik mij even voorstellen: ik ben zo iemand voor wie u elke dag de puntjes op de Ë claimt te zetten. Als het écht snel moet gaan, en ik het dus niet online koop, loop ik vaak uw winkel es binnen. Grimbergen  telt niet zoveel elektro-zaken, dus dat voordeel heeft u al mee. Want sinds u dat nieuwe systeem met nummertjes trekken heeft uitgevonden, zogezegd om het sneller te doen gaan, erger ik mij steeds weer in de traagheid van service. Maar goed, dat is een ander verhaal.

Een aantal weken geleden bracht ik bij u onze kapotte roomba binnen. U kunt dat nakijken in uw computers. Dat gebeurde op 4 januari. Ik kreeg een herstellingsbon mee met de boodschap dat ik via het nummer daarop vermeld steeds de status van mijn herstelling via internet zou kunnen volgen. Voorwaar een fijn initiatief, vind ik. Helemaal ‘e’ en zo, en het doet me denken aan de allereeste lessen over online die ik 11 jaar geleden op Vlerick gaf, en waar één van de belangrijkste boodschappen toen was dat het geven van ‘informatie’ nu ook tot de valuechain van bedrijven zou gaan behoren. Voorwaar visionair al zeg ik het zelf, en dat heeft u dus goed toegepast.

Enfin, de intentie was er.

Laat me vooral duidelijk zijn: ik mis mijn roomba. Senne is nog steeds geweldig in to strijkparels, en er valt zo wel af en toe es wat op de grond. We hebben Matisse nog steeds niet afgeleerd gekregen van de helft van zijn eten op de grond te gooien. Hij heeft er bovendien een nieuw spelletje bij: genaamd ‘koekjes op de grond pletten’. Onze kat verliest nog steeds evenveel haar. Onze kuisvrouw komt nog steeds maar één keer per week. En ik heb nog steeds even weinig tijd. Mijn vloer, kortom, is een stal.

U snapt de urgentie van het probleem?

Dan snapt u ongetwijfeld ook dat ik elke zoveel dagen hoopvol ga kijken naar die site van u. Waar er sinds 7 januari dus letterlijk geen beweging in zit. Dat u op 4 januari het toestel in ontvangst heeft genomen in de winkel. Hmm, ik meen mij te herinneren dat ik daar zelf bij was. Dat het op 7 januari dan in het herstellingscentrum is toegekomen? Ik mag het hopen dat het niet in de winkel is blijven liggen. Maar voor de rest? Geen info. Niks. Nada. Noppes.

Wat is mijn roomba daar nu aan het doen? Ligt ie te zieltogen in een vergeten hoekje? Is de behandeling zo complex dat er gereanimeerd dient te worden? Moeten er extra wisselstukken besteld worden?

Kortom: wat is er aan de hand en hoe lang denkt u dat dat nog gaat duren?

Komaan, haal me uit het ongewisse, zet even de puntjes op de Ë en make my day.

Hartelijk bedankt daarvoor!





Oma.

17 01 2010

Lieve Senne, lieve Matisse,

Bij deze beloof ik plechtig

dat als ik later groot ben

en ook een oma ben geworden

- wat ik trouwens vanharte hoop -

dat jullie,

en jullie respectieve wederhelften

ook altijd op mij zullen kunnen rekenen

als jullie kinderen plots ziek zijn

en dat werkgewijs niet zo goed uitkomt

zelfs al woon ik ook kei-ver van bij jullie vandaan

wat ik dan weer niet hoop.

Net zoals jullie oma dat steeds gedaan heeft

en zonder wie

ik vandaag weer niet had geweten hoe het op te lossen.

Knuffel

Mama.





Olé.

15 01 2010

In de rubriek ‘kindererfgoed’:

Zing nu ja ja joepie joepie jee

Olé

Zing nu ja ja joepie joepie jee

Olé

Zing nu ja ja joepie

Ja ja joepie

Jaja joepie joepie jee

Olé

Pistolét

Patatten met puree

Met mijn hoofd in ‘t WC

EIHHHHHHHHHHHHH!





Kakais.

8 01 2010

De kakais ( (c) Matisse) die 80% van de tijd voor en naast onze deur wonen hebben het koud. Dat het oude meneertje, dat normaal elke dag ’s ochtends die lawaaimakers (want dat zijn het natuurlijk ook wel) komt voederen, duidelijk nu ook niet buiten durft, helpt – denk ik – ook niet aan hun geluk. Maar het is wel een prachtig zicht zo nu, vanuit onze living.

Ziehier een poging tot natuurfotografie  vanuit onze voordeur …





Elektro.

3 01 2010

In een ver verleden heb ik nog elektrotechiek gestudeerd. Dat wil in theorie zeggen dat ik in staat zou moeten zijn van kapotte strijkijzers of mixers te herstellen. Helaas staat er zeker bij burgies geweldig veel tussen theorie en praktijk en zou ik het nu zelfs ook al niet meer weten op theoretische wijze. Er is geen groot burgie aan mij verloren gegaan, al bij al.

Dat was een lange inleiding om te melden dat de elektronica ten huize De Leeuwkes het grondig laat afweten, de laatste weken:

  • oven? thermostaat kapot: gaat vlotjes boven de 300°. Alles wat ge erin steekt verbrandt.
  • mixer? motor draait, mixdingen (hoe heet dat?) erin en er gebeurt niks meer. Altijd fijn als ge dat vaststelt op de vooravond van oudejaarsavond als ge 12l soep zoudt moeten mixen
  • strijkijzer? het water dat er als stoom en onder hoge druk uit zou moeten komen geblazen, druppelt er langs een vooralsnog niet ontdekte opening gewoon uit.
  • Roomba? die was voorspeld. eén jaar na aankoop laat hij het afweten: het oplaadstation doet ‘t niet meer en de borstels draaien niet meer rond. Morgen gaan we dus de garantie-service van de Krëfel es uittesten sie.

Nieuwe mixer en strijkijzer zijn ondertussen online besteld. Voor de oven behelpen we ons nog ff met een oventhermometer en wat elementaire wiskunde (genre: als ik het op 80° zet, dan wordt ie 140° in ‘t echt, dus als ik 180° nodig heb, dan moet ik ‘em waarschijnlijk op … zetten).

Maar de Roomba is echt wel balen. Zeker nu ons kuisvrouw 4 weken (VIER!) met vakantie is. En ik mij dus moet behelpen met zo’n grote philips-bak. En dus beetje jaloers op al die blogmadammen die zo’n klein schattig dysonneke (te leen?) hebben gekregen.

Soit. We komen ook deze tegenslagen wel weer teboven ;-)





Amam.

2 01 2010

Senne is fan van Kwiskwats.

Kwiskwats heeft een bijzonder irritante ‘kwisentator’ maar valt voor de rest wel mee.

Deze ochtend was de kwisenator in ‘omgekeerd’ mode. Blijkbaar. Zelf heb ik het niet gezien.

Maar geweten heb ik het wel.

De hele avond ging het van ‘gad amam’, ‘ki liw klem’, en ‘gad apap’, ‘ki neb ennes’

Vermoeiend.

Hopelijk spreekt de kwisentator morgen weer normaal. Converseren was bijzonder moeilijk, vandaag.





2010.

2 01 2010

2010 wordt een jaar waarin o.a. …

… de kleine leeuw

  • … voor ‘t eerst zal leren skiën
  • … de wereld nog meer zal zien opengaan, en nog meer dingen leren die wij al lang vergeten waren (genre: een kikker doet een winterslaap)
  • … mij zal blijven bestoken met honderdduizend vragen waarop ik het antwoord moet opzoeken op wikipedia.

… de kleinste leeuw

  • … zal leren praten (méér dan wat hiernaast staat)
  • … zijn laatste dag in de creche zal doorbrengen
  • … zal leren springen – dat zou ie nl zooooooooo graag kunnen momenteel

… ik

  • … eindelijk mijn fitnessabonnement ten gelde ga maken (maar ik zumba wel al hé, ergens anders weliswaar dan waar ik elke maand veel geld betaal voor een abo :-( )
  • … die kilo’s die d’er nog steeds zijn blijven aanhangen van bij Matisse ga kwijt raken
  • … regelmatiger zal bloggen
  • … komaf ga maken met een aantal demonen van 2009
  • … minder ga zagen over die demonen, zolang ze nog niet getemd zijn

… wij

  • … voor het eerst gaan skiën met de oudste kleine leeuw
  • … het eerste ‘Criterium van de Twee Bruggen’ organiseren (en daar nu al geweldig naar uitkijken), binnen een paar jaar ongetwijfeld overgekocht door Wouter Vandenhautte, wegens een geweldig concept en succes
  • … hopen op veel fijne BBQ’s, feestjes en andere gezellige momenten met onze vriendjes en vriendinnetjes
  • … evenzeer hopen dat iedereen een gezond en gelukkig jaar tegemoet gaat!




Jinglebells.

31 12 2009

‘Jingle bells, jingle bells, jingle all the way

en als ik van de trap val

dan val ik in ‘t wc’





Stoomboot.

31 12 2009

‘Zie ginds komt de stoomboot uit Spanje weer aan

Hij duwt op een knopje en vliegt naar de maan

De maan was te glad

Toen viel hij in bad

Het bad was te heet

Toen liet hij een scheet

De scheet was te warm

Toen ging het alarm

Het alarm was te luid

En ‘t liedje was uit.’