Allergisch. (1)

30 11 2008

Grote Broer was (is) ook allergisch. Aan koemelkeiwit, that was (is). En al zeggen alle dokters, specialisten en sites dat dat rond de leeftijd van 2 jaar of iets later zou moeten opgelost zijn, het ís het niet. Bij elke confrontatie met melk of room  krijgt Senne iets wat in het vakjargon ‘platte stoelgang’ heet. Gelukkig kan hij yoghourt of kaas wel al verdragen.

Bij Matisse zijn we precies op weg voor nog meer gesukkel. Het lijstje NIET GEVEN is in ieder geval steeds langer aan het worden…

NIET GEVEN
- koemelkeiwit
- spinazie
- bloemkool
- courgette
- knolselder
- citrusvruchten (zoals het ernaar uitziet, deze nacht proefondervindelijk vast te stellen)

WEL GEVEN
- wortel
- brocolli
- aardappel
- banaan
- peer
- meloen
- appel

Ik hoop dat dit geen vervolgpost van jàààren wordt… :-(





Suppo.

28 11 2008

Zijn muziek, is op een paar nummers na, niet de mijne, maar als fenomeen is ie toch geweldig. En hij heeft inderdaad gelijk, proefondervindelijk vastgesteld. :-)

(gevonden via de blog van een ex-collega)





Sint.

24 11 2008

Naar jaarlijks ritueel kwam de sint het kanaal Brussel-Willebroek afgevaren, om halt te houden ten huize de Leeuwkes, alwaar een stuk of 17 koters en al evenveel mama’s en papa’s hem & zwarte piet (allez miet) vol ongeduld stonden/zaten op te wachten. De ene al wat meer dan de andere, laat dat duidelijk zijn.

Vooraf en nadien was Senne de koning te rijk. Hielp enthousiast mee het huis te versieren en plakte al onze ramen aan de straatkant vol met tekeningen (met zijn naam op) zodat de sint niet per ongeluk het verkeerde huis zou binnenstappen. En ook met afbeeldingen van  hotwheels, want de grootste angst van een vijfjarige is blijkbaar dat de sint te oud is om te weten wat hotwheels zijn. Vooral als die vijfjarige alleen maar hotwheels op zijn verlanglijstje voor de sint heeft staan (en ook wel Piranha Panic, maar toch een héééééééééél pak lager op dat lijstje)

Op schoot bij de sint ging het er – naar goeie gewoonte – dan weer heel wat stiller aan toe. Let vooral op zijn knalrood oor. En neen, een blijere foto dan dit hebben we niet…

dsc_0030

Matisse daarentegen die vond het allemaal best, en deed er gewoon een dutje onder.

dsc_0070

Dag sint & piet (miet), tot volgend jaar! :-)

dsc_0078





Zes.

19 11 2008

Driewerf hoera. Vandaag heeft Matisse de respectabele leeftijd van 6 maanden bereikt. Dat betekent dat we er eindelijk van kunnen genieten. Wij vieren dat ten huize De Leeuwkes dan ook champagnegewijs.

‘Huh?’ zegt u?

Awel, het blijkt dat het vooral zeer sociaal wenselijk is om ook van babies jonger dan 6 maanden te genieten, terwijl dat eigenlijk vooral ‘afzien’ is. Enfin, toch volgens een deel van de bevolking. Wij zijn het daar voor alle duidelijkheid niet mee eens – en dus misschien hopeloos romantisch.

So be it.

Ja natuurlijk vinden wij het ook niet fijn om midden in de nacht 3 afleveringen van LouisLouise te moeten/mogen bekijken (lang leve Digitale Televisie!), omdat meneer maar niet in slaap geraakt en wat afleiding nodig heeft en verstand op nul wil zetten.

En natuurlijk is het niet zo handig dat je nooit exact weet wat er precies scheelt nav een geweldige huilbui. Of is het vloeken wanneer de creche weer es belt om te melden dat ie asap moet afgehaald worden wegens een of ander maag-darm of ander probleem.

Maar dat is toch ‘niks’ in vergelijking met het geschaterlach als grote broer d’ermee speelt, of wanneer ie zalig in slaap valt op je schouder, of weer es iets nieuws heeft geleerd? Elk voordeel hep z’n nadeel, schijnt ‘t, en wat ons betreft is het gewoon genieten vanaf de eerste lach en dus het eerste echte wederzijdse contact. Voilà, ik heb gesproken :-)

 

Dit gezegd zijnde heeft Matisse de afgelopen maand natuurlijk weeral een aantal werkwoorden beter onder knie gekregen, zoals daar zijn:

- rollen: van rug naar buik, van buik naar rug, en opnieuw terug. Hij rolt zo nogal wat af de laatste dagen.

-  allergisch reageren: heeft hij helaas ook vervolmaakt. Deed het al op koemelkeiwit. Tot nu toe ook proefondervindelijk vastgesteld op courgette, knolselder en appel. Niet op wortel, brocolli, banaan, peer en meloen. De symptomen: nachtelijk gekreun en nachtelijke televisie-uurtjes (zie hierboven).

Nieuwe werkwoorden van deze maand omvatten:

- verplaatsen:  het heeft waarschijnlijk iets te maken met het eerste werkwoord, maar op de een of andere manier slaagt hij erin van op uiterst slinkse en ongeziene wijze zich toch al een aantal meter te verplaatsen.

- troosten: is grote broer verdrietig, dan komt kleine broer hem een knuffel geven. Zalig om zien is dat.

En er wordt nu druk geoefend op:

- zitten: met steun lukt het, zonder nog niet, maar lang gaat dat zo precies niet meer duren

- kruipen/sluipen:  de poep gaat soms al wat omhoog, de beentjes gaan er soms al onder. Er is nog werk aan de winkel, maar ‘t zal duidelijk een oefening worden voor deze maand.

De foto van deze maand moet nog komen, geheugen van ‘t fototoestel zit vol en geen tijd om de foto’s over te zetten. ‘k zou zeggen: kerekewere binnen een paar dagen :-)





Mee.

16 11 2008

<in de auto, terwijl het al helemaal donker is>

- Maar mama, als Viktoria ook 4 jaar is, en ik ook, dan verjaren wij precies op dezelfde dag!

- Neen, niet helemaal schat, want… <uitleg over dat je een jaar lang 4 bent, eindigend op>… ben je mee?

- <heel verbaasd> maar ja ik ben mee, kijk maar <steekt het licht aan in de auto> kijk, ik ben écht mee, hoor. Zie je het nu?





Verliefd.

10 11 2008

- ‘ Weet je wie er ook was op het verjaardagsfeest, mama?’

- ‘Neen.’

- ‘Mijn liefde! Yana!’

- ‘Jouw ‘liefde’? Ben jij verliefd op Yana?’

- ‘Ja.’

- ‘Ik dacht dat jij verliefd was op Axelle. Want Axelle is verliefd op jou, dat heeft haar mama mij verteld.’

- ‘Maar ik ben verliefd op Yana. Ik ga trouwen met Yana.’

- ‘En wat moet Axelle dan doen?’

- ‘Dat weet ik niet. Ik kan toch niet op alletwee verliefd zijn. Verliefd zijn dat is héééééééél erg moeilijk!’





Klappen.

6 11 2008

Dinsdagochtend nog es gaan klappen in de Master in Personeelsmanagement op UAMS. Vanalles verteld over ‘t internet in ‘t algemeen en online rekrutering in ‘t bijzonder. Daar schijn ik namelijk wel wat van te weten – al vind ik het zelf allemaal nogal evident. 

Maar altijd weer, bààl ik de dag ervoor. Zeg ik dat ik volgend jaar ga bedanken. Heb ik er absoluut geen zin in. Heeft ongetwijfeld te maken met dat ik er eigenlijk geen tijd voor heb.

En evengoed elke keer weer, is het op het moment zelf wèl zeer fijn. Leuke, mondige groep. Geïnteresseerde vragen en pittige discussies. Zeker deze keer.

En vind ik ‘t eigenlijk wel plezant zo ‘ voor de klas staan’. Al is die klas dan bevolkt met een hoop HR-managers.

Ergens heb ik precies toch wel wat genen van Oma meegekregen.

En volgend jaar zal ik er allicht weer staan. Maar spreek me er de dagen ervoor niet over aan. Je krijgt ongetwijfeld gezaag over je.





Vicieus.

2 11 2008

Het probleem met rustige weekends, zonder al te veel sociale verplichtingen, is dat het gemiddelde oudere leeuwkes-gezinslid dan een hoop werkachterstand inhaalt. Waardoor de ene werkweek op een bijzonder slinkse wijze in de andere voortvloeit. En ‘t stressniveau op niveau blijft. 

Het probleem met volgeboekte sociale weekends, is dat werkachterstand dan niet kan ingehaald worden. En ‘t stressniveau na een fijne weekenddip, er tegen de zondagavond weer full force en in overdrive tegenaan gaat. 

Da’s vicieus jong. Daar geraakt ge dus niet uit hé. Of wel?








Follow

Get every new post delivered to your Inbox.