Efficiënt.

24 04 2009

De oudste jonge leeuw is geweldig efficiënt. Als het hem niet interesseert maakt hij er zich zo makkelijk mogelijk vanaf, maar er commentaar op geven kunt ge niet, want de opdracht is wel afgewerkt. Efficiëntie troef dus.

Zo bijvoorbeeld het heen-en-weer-schriftje van de school. Zoals waarschijnlijk in elke kleuterklas (weetikweel) werken ze bij juf Barbara in weekthema’s. Er is een dubbele bladzijde per week. Links wisselt het om de andere week: ofwel moeten ze aanduiden in welke gemoedstoestand ze die dag waren ( blij, boos, verdrietig,…), ofwel moeten ze een tekening maken die die dag samenvat. Rechts moeten ze altijd een tekening maken over het weekthema (op vrijdag).

Senne is niet zo’n tekenwonder. Het interesseert hem ook maar matig, om niet te zeggen niet – tenzij het met (veel) verf is.

En dus kwam hij vandaag met dit naar huis:

Het weekthema was ‘zaaien’…

dsc_0163

U ziet rechts niks? Even vergroten:

dsc_0165

Ja dat bruin bolletje in het midden, met een streepje aan. Dat is het. Een impressie van het weekthema. En hij liet het mij vol trots zien: ‘een zaadje met een kiempje aan’.

Dus opdracht volbracht. Dus mijn lachbui werd niet in dank aanvaard, moet ik zeggen…





Elf.

24 04 2009

Dat het rap gaat. Ge moogt gerust zijn. Onze jongste is 5 dagen geleden (shame on me! ah zo laat een blogske plegen!) aan de laatste maand van zijn eerste levensjaar begonnen. Volgende maand halen we de kroon en de taart boven.

Het was een heel bewogen maand, waarin Matisse:

- 4 tandjes erbij kreeg: hij had er al één gespaard in de maand ervoor. De twee bovenste karbonkels, kwamen door tijdens ons weekje in het hotel waar even voorheen de Pfaffs op gesponsorde studiereis gingen. (neen, dit wisten wij niet op voorhand :-) )

- voor het eerst op een vliegtuig zat: en direct een uur of zes. Dus alle hoekjes en kantjes van het vliegtuig verkende. En dus kende heel het vliegtuig de familie van Matisse. En werden wij in het hotel permanent door Belgen-van-op-ons-vliegtuig begroet. En hadden wij hen nog nooit gezien :-)

- de band met zijn broer nog verder uitdiepte: en omgekeerd uiteraard ook. Tot zover dat waar Senne is, Matisse is. En als Matisse niet is waar Senne is, dan zet Matisse het op een krijsen. 

- van handjeklap en handjesdraai en handjeszwaai deed:  en alle varianten  daarvan.

- vanalles en nog wat voor het eerst ontdekte:  zoals daarzijn: gras (kriebelt!), een miertje (kan je niet pakken!), zand (leuk om door je handjes te laten gaan, maar heel wat minder leuk als het in je ogen komt – en ook niet zo lekker), Bumba (agrappig! andere Kaatje-van-Ketnet programma’s krijgen geen aandacht van Matisse (als Senne kijkt), maar Nanadu, Kiwi, Bumbalu en Bumba kunnen op Matisse’s enthousiasme en onverdeelde aandacht rekenen. En ik push dat dus niet hé. Het is gewoon een vaststelling. Straf is dat. Enfin, ‘k heb ‘t al es gezegd :-) .)

Langzaam maar zeker gaat het baby-zijn eraf, en komt er een peutertje voor in de plaats. En dan zeggen wij tegen elkaar: ’wat een zalige leeftijd, nu’  Zoals wij al jaren zeggen van Senne, en ook al maanden van Matisse…

dsc_0992

dsc_1309





Piloot.

15 04 2009

‘t Was hier effe stil. Want de leeuwkes zaten een weekje hier. ‘t Was mooi weer, wel bijzonder winderig. Ver vliegen ook. Volgens Senne was dat ook logisch gezien alle landen met ‘ver’ in de naam ook ver liggen. En terugkeren deden we in stijl met Nonkel Krister. Met een blije Senne en een superzachte landing tot gevolg.

new-image








Follow

Get every new post delivered to your Inbox.