De oudste jonge leeuw is geweldig efficiënt. Als het hem niet interesseert maakt hij er zich zo makkelijk mogelijk vanaf, maar er commentaar op geven kunt ge niet, want de opdracht is wel afgewerkt. Efficiëntie troef dus.
Zo bijvoorbeeld het heen-en-weer-schriftje van de school. Zoals waarschijnlijk in elke kleuterklas (weetikweel) werken ze bij juf Barbara in weekthema’s. Er is een dubbele bladzijde per week. Links wisselt het om de andere week: ofwel moeten ze aanduiden in welke gemoedstoestand ze die dag waren ( blij, boos, verdrietig,…), ofwel moeten ze een tekening maken die die dag samenvat. Rechts moeten ze altijd een tekening maken over het weekthema (op vrijdag).
Senne is niet zo’n tekenwonder. Het interesseert hem ook maar matig, om niet te zeggen niet – tenzij het met (veel) verf is.
En dus kwam hij vandaag met dit naar huis:
Het weekthema was ‘zaaien’…
U ziet rechts niks? Even vergroten:
Ja dat bruin bolletje in het midden, met een streepje aan. Dat is het. Een impressie van het weekthema. En hij liet het mij vol trots zien: ‘een zaadje met een kiempje aan’.
Dus opdracht volbracht. Dus mijn lachbui werd niet in dank aanvaard, moet ik zeggen…
Wablief?