Dé vraag van dit moment: ‘En stapt hij al?’
Hét antwoord van dit moment: ‘Neen! Hij stapt nog niet! ‘Aan ‘t handje, dat wel. Achter zijn loopauto, een stoel, een bijzettafelke, dat ook. Maar alleen, neen, nog helemaal niet. Niet nodig ook, als je zo snel kruipt als Matisse. Er is precies niet veel extra nut aan. Het grensnut is bereikt (als ik mij mijn cursus economie uit 1ste kan goed herinner).
Maar vandaag stond ie voor de eerste keer echt wel helemaal los. Een seconde of 15. En we beseften het beiden niet. En toen dat wel gebeurde, toen viel ie uiteraard pardoes op zijn poep.
Maar dat wordt dus weer druk oefenen, de komende dagen…
Wablief?