Tijdens zijn 14de maand op deze aardbol heeft Matisse alweer letterlijk en figuurlijk wat stapjes gezet.
Zoals daar zijn:
- stappen: ‘t is nu niet dat hij morgen kan meedoen aan de 10 km van Brussel, maar stapje voor stapje 
worden er steeds meer pasjes achter elkaar gezet. ‘t Record dat wij geteld hebben is een twintigtal.
- boos zijn: eerst plooide hij letterlijk dubbel als hij boos was, met als gevolg een pak blauwe plekken op zijn voorhoofd; nu probeert ie een andere techniek: laat zich vallen, draait op zijn rug en spartelt dan volop met armen en benen – en geeft ondertussen een geweldige imitatie van gehuil weg . Redenen om boos te zijn zijn vandaag: ‘nee’ te horen krijgen; iets afgepakt worden; iets niet open, dicht, in of uit krijgen; ergens niet aan kunnen;… Enfin, redenen genoeg momenteel om boos te zijn. Gelukkig ook om veel & luidop te schaterlachen.
- babbelen: de eerste woordjes van Matisse: mama, papa, dada en kijk! (dat laatste steevast vol verwondering uitgeroepen bij ongeveer alles)
Alweer voorwaar een zalige leeftijd nu!
Wablief?