Steeds weer blijft er ergens het gevoel van een mondeling examen, bij zo’n officieel oudercontact. Dat je tussenin wel eens met de juf praat, is niet van tel. ‘t Is dàn en dàn alleen dat niet alleen de evaluatie van je kind gemaakt wordt, maar dus ook per definitie van je eigen genetisch doorgegeven intelligentienieveau en karaktereigenschappen, en het succes van je opvoedingsmethode. Enfin, zoe voelt het toch aan. En dan moet je daar voor die klas gaan wachten op zo’n piepklein stoeltje, en praat je met andere ouders over ‘wat heeft ze gezegd en wat zal ze zeggen’.
Ik krijg daar dus elke keer weer een examengevoel van.
Maar bon, we hebben het er dus bijzonder goed vanaf gebracht. Voor op lezen, voor op rekenen (en voor beiden dus ook extra ‘verrijkingslessen’, fijn dat dat bestaat, denk ik dan). Een beetje meer moeite met de fijne motoriek voor het schrijven, maar niks om zorgen over te maken. Werkt goed & graag mee, sociaal en beleefd. Klapt toe in een grote groep. Een tafelspringer zal ie wel nooit worden.
Papa & Mama Leeuw zijn dus geslaagd voor het 1ste examen van het 1st leerjaar. Yay! Kleine wave voor onszelf!
En voor Senne natuurlijk 
Wablief?