- ¨Papa, hoe ‘moent’ jouw papa eigenlijk?”
- “Mijn papa heet ‘Willy etc’”
- “En wat is de ‘maan’ van jouw mama, mama?”
- “Mijn mama heet ‘Francine etc’”
<gaan zo het rijtje af>
- “Maar Matisse, weet jij ook hoe jouw papa heet?”
- “Ja, die ‘moent’ ‘Jan etc’”
- “Heel goed, en weet je ook hoe jouw mama heet?”
- “Euh ja, die ‘moent’ ‘Bolleke’” 
<Matisse laat een zeer luidruchtige wind>
- Oei Matisse’je, wat was dat?
- Dat was geen windje hoor, mama. Dat was mijn poep die een olifant nadeed!
- Mama, hebben ze Khadaffi nu eigenlijk al gevonden in Libië
- Ja, ze hebben die gevonden in een riool of zo en onmiddellijk doodgeschoten!
- Waarom?
- Omdat ze zo kwaad waren op hem omdat hij heel erge dingen had gedaan. Hij had zijn eigen bevolking gebombardeerd en veel mensen laten vermoorden,…
- Oh ja! Dat weet ik! En ook nog andere erge dingen: hij had ook heel veel besparingen gedaan. En de mensen hun pensioenen afgepakt en zo!
- ‘Mamapapamamapapaaaaaaaaaa, waarom moeten jullie eigenlijk nog eten? Jullie moeten niet meer groeien. Anders zullen jullie zo groot zijn als een huis!!!’
- Mama, ik ben precies als knutselsmurf! Ja, want ik kan keigoed knutselen, maar ik weet nooit wat ik moet maken, en dus knutsel ik niet. En als ik wel weet wat ik wil maken, dan weet ik niet hoe ik het moet maken. Dus ja, dan knutsel ik ook niet.
(komt van achter de deur in de badkamer waar hij zich even had wegegstopt, net voor het bad)
- Oooooh!!!! Mama!!! Kijk!!!!! Ik heb hier een vlekje!!!!! (wijst op één van de 5 littekens op zijn borstkas – die d’er nog redelijk rood uitzien – en ook groot, en er uiteraard al even staan)
- Oei, ja. Ik zie het. Hoe komt dat daar nu?
- Ikke zo achter deur gestaan, en ikke dan tegen deur gebotst en ikke nu vlekje!!
Tot daar het trauma.
In mijn andere bed…
… clown zo bellen blaast!
… ikke naar deefdee hondje, poesje, beer gekeekt!
… mama zo stoeltje zitte en pjoeter kijken!
… ikke met Senne met bal gespeeld en Senne dan zo gevald en ikke ook gevald en ikke dan wenen!
… ikke frietjes gegeten!
… zo belletje gaan en mama dan deur openzetten!
… ikke met Bumba-circus gespeeld! En met mijn leeuw!
… ikke zo met trein gedaan en mama dan lezen vanne dinosaurus en ikke dan niet wenen!
En ook nog
… ikke cadeautje vanne visjes gekregen, ikke dan pijn vanne draadjes inne buikje, ikke dan wenen!
De herinneringen blijken op dit moment – voor hem althans 
– niet al te traumatisch. Benieuwd wat ie woensdag gaat vertellen als we voor de eerste keer terug op controle gaan!
- Hoe is het met Matisse?
- nog steeds niet goed Senne, hij zal nog heel lang in het ziekenhuis moeten liggen. Zeker tot in de skivakantie, dus jij mag alleen met papa gaan skiën. Ik ga bij Matisse’je moeten blijven.
- Ok. Ik heb gisteren croque monsieurs gegeten bij Victor-Louis!
Of hoe een zevenjarige alles nogal relativeert…
Posted from WordPress for Windows Phone
- waar ben jij gisteren geweest, papa?
- Ik ben in duitsland geweest, senne
- duitsland??????? Zeg! Die hebben ons wel al twee keer aangevallen he?! Je moet daar heel voorzichtig zijn!
Posted from WordPress for Windows Phone
Wij zingen tegenwoodig nogal wat af, mijn zonen en ik. Vooral Matisse en ik eigenlijk. Soms is Senne al iets te stoer om mee te doen. En soms vergeet ie dat ie eigenlijk stoer is.
Matisse is helemaal into het hele repertoire van Studio100, maar evengoed ‘poesje mauw’ en ”k zag twee beren’ en ‘hoedje van papier’derige dingen.
We maken ook graag variaties, vooral op ”k zag twee beren’ en ‘er staat een paard in de gang’. Dan zegt ie bv ‘leeuw’ en ‘buiten’, en dan zingen wij ‘er staat een leee-eeuw buiten ja ja een leee-eeuw buiten, who-ho een lee-eeuw buiten, bij buurvrouw jaaaaansen’. Dat vindt een 2,5 jarige namelijk geweldig, merken wij elke dag proefondervindelijk.
En dat vinden wij dan met z’n allen geweldig.
Daarnet waren we weer bij de beren:
- mama, beren zingen maar met ‘twee papa’s'!
- ok, en wat doen de papa’s dan?
- euh, werken!
2,5 jaar.
Wablief?