We zijn weer in het ‘vlinder- & rupsen-seizoen beland’. Driewerf yay. De eerste werd eergisteren gevangen, in een potje gedaan, bedolven onder het zand en toen we met z’n drieën dachten dat ie dood was, ging het deksel dan toch maar open. Waarop ie een half uur later ineens verdwenen was. Hmm toch niet dood dus. Deze morgen vond de papa hem dan terug in de gordijnen. En nu zit ‘em weer in een potje. Samen met een lieveheersbeestje. Kwestie van wat gezelschap te hebben.
En we weten nu ongeveer hoe dat gaat, zo van rups naar vlinder:
‘Mama, die vlinder was eerst een rups. En toen werd die rups een komkommer. En toen kroop uit die komkommer de vlinder!’
– niet al te traumatisch. Benieuwd wat ie woensdag gaat vertellen als we voor de eerste keer terug op controle gaan!
Wablief?