‘ik’
‘t Allereerste woordje dat Senne dinsdag leerde lezen. Pasop hij kon al wel wat (mama, opa, matisse etc) van zijn eigenste zelve geleerd, maar ‘ik’ was het eerste officiële woordje. En het huiswerk dinsdagavond was ‘even in de spiegel kijken, naar ‘ik”. Geeft toe, dat viel nogal mee.
Een dag later volgde ‘maan’. Want hij leert namelijk niet lezen volgens aap-noot-mies, maar wel volgens maan-roos-vis. Dus volgende week: jawel ‘roos’ als woord!
Maar hij heeft het systeem al door: ‘ik ga naar de maan’, ‘ik zit op de maan’, ‘ik val van de boom’ en ‘ik wil een bal’: vandaag allemaal gelezen. De zinnetjes ontsproten uit mijn brein, want er mag dus nog geen ie, ui, eu of au in zitten, of we krijgen ruzie (no kidding). En neen, I’m not pushing him, hij vraagt het me zelf om zinnetjes uit te vinden.
In ieder geval: Juf Kristien is na 4 dagen al immens populair bij Senne. Na de eerste dag al eigenlijk, toen hij onmiddellijk spontaan drie tekeningen voor de juf begon te maken, ongeveer evenveel als hij de voorbije jaren voor Juf Leen, Juf Sabine en Juf Barbara samen heeft gemaakt… Hopen maar dat het zo blijft.
Maar ‘t is toch wel een pak anders zo, die ‘grote school’ vs de kleuterschool. Zo zijn daar bijvoorbeeld (telkens tot bijzonder grote vreugde, en het heeft – merk ik nu – ook telkens met eten te maken):
- de drankenkaart: geen kraantjeswater automatisch meer bij het eten, maar nu ook de mogelijkheid om appelsap, fruitsap of spuitwater te drinken
- eten wordt niet meer opgeschept, ze mogen er zelf omgaan (? of zoiets, heb de uitleg van senne niet helemaal begrepen, maar hij was er wel bijzonder blij mee)
- geen opgelegd koekje meer van de juf, ze mogen er een mee van thuis
- idem drankje tijdens de speeltijd
- in de opvang moeten ze niet verplicht in de eetzaal hun boterhammetje opeten, maar mag gewoon op de speelplaats (resultaat: het komt ongeopend terug mee naar huis, maar who cares anyway )
- wat ik nog niet uitgevist heb is of ze nu mogen babbelen tijdens ‘t eten – ik hoop van wel, want dat leek me altijd redelijk middeleeuws.
Enfin, tot nu toe niks dan goed nieuws over die eerste schoolweek. Ik heb een bijzonder blije nooit-meer-kleuter in huis op dit moment. Ge ziet dat zo hieronder – en dan nog es geflankeerd door zijn twee boezemvrienden…
Wablief?