Tot een jaar geleden wist ik absoluut niks van dinosaurussen. Het hield zo ongeveer op bij het bestaan van de ‘Tyrannosaurus Rex’ en dat was het zo wat. Dat is het afgelopen jaar wel enigszins veranderd. Senne blijkt daar namelijk nogal geen klein beetje in geïnteresseerd. En dus kwam hij een half jaar geleden thuis met een verhaal over een ‘triceratops‘ (‘een wat?’) en was dat meteen de allereerste keer dat onze oudste iets wist dat wij niet wisten. Heb zo het vage vermoeden dat het niet de laatste keer was. Ondertussen zijn we er iets meer beslagen in: kennen het verschil tussen een triceratops en een ‘pentaceratops‘. Kennen de 5 mogelijke redenen waarom de ‘stegosaurus‘ die stekels/platen had, en we kunnen een ‘spinosaurus‘ onderscheiden van een ‘iguanodon‘. Tot een paar dagen geleden waren we ook elke avond verondersteld van voor te lezen uit het grote dinosaurussenboek, waar ik in alle eerlijkheid zelf de helft niet van versta, en grote twijfels heb bij wat Senne er van verstaat (het gaat daar o.m. over tijdperken als het ‘Trias‘ en het ‘Pleistoceen‘), maar soit…
Tot maandag. Nu heeft hij in onze boekenkast een landkaartenboek van Italië gevonden en lezen we daaruit voor. Senne kiest een weg en wij lezen wat er langs die weg allemaal passeert (een brug, een spoorweg, een camping, een rivier, …). En plezant dat dat is. Ge hebt er geen gedacht van.
Waar is de tijd dat we gewoon ‘Klus beklimt een berg’ mochten voorlezen… Benieuwd of nr 2 ook zo wordt…
Wablief?