Had ik eigenlijk al gemeld dat Senne kan zwemmen? Neen?
Awel bij deze dus. Compleet stijlloos en op een manier die aan een vierpotig huisdier doet denken (die ik hier niet opzet, of ik krijg vunzige meneren via Google binnen), maar hij kan het. Driewerf hoera!
De afgelopen week , die trouwens nog niet eens voorbij is, zal zich in de annalen van Senne’s leven met stip noteren.
Dinsdag zwaaide ie helemaal voor echt af als kleuter.
Ook dinsdag bleef ie ettelijke seconden onder water zwemmen, terwijl er voorheen een groot gekrijs losbarstte wanneer er ook maar een spatje water in zijn gezicht kwam.
Woensdag leerde de – waarschijnlijk iets dwingender dan die van mama – hand van opa hem eindelijk fietsen.
Compleet contraire aan zijn grote jongensdroom, zal ’t nooit een superheld worden, onze oudste, maar zo twee durfdingen die hem oh zoveel angst inboezemden, zomaar op twee dagen onder de knie krijgen: awel daarmee heeft ie zichzelf overtroffen. En geen klein beetje.
foto (c) opa
Senne is een waterrat. De hele dag in en uit het zwembad in Frankrijk. Helemaal geëquipeerd met bandjes, duikbril, zwemplank en mega-super-kei-cool waterpistool. Tegen ‘t einde van de week ging het al zonder duikbril, zonder deze bandjes, maar wel met een zwemgordel, waar er na één dag al een element af kon. Met andere woorden: grote vorderingen gemaakt, die oudste van ons, en da’s goed want vanaf september gaat hij opnieuw naar de zwemles. Moet wel, want als je langs het water woont zoals de familie Leeuw, kan je niet voorzichtig genoeg zijn.
En de jongste en het water? Die heeft er ook zijn eerste uitstapjes in het zwembad op zitten, en hij vond het eerst een beetje koud, maar nadien echt wel geweldig 
.
Wablief?